De keuze voor ‘zelfregulering’ brengt mee dat de Telecomsector in zekere zin zelf bepaalt hoe het de contracten met consumenten nakomt (of beter gezegd: niet-nakomt).
Daartoe heeft de Telecomsector ‘overstapregels’ vastgesteld. Leidend principe en uitgangspunt is daarbij:
“het overstappen naar een andere telecomaanbieder zo makkelijk mogelijk maken voor consumenten”.
Daarbij zijn echter gelijk ook nagenoeg alle rechtswaarborgen voor de consument overboord gegooid. En daar zit ‘m juist het pijnpunt.
Het gaat met name om het recht op ‘nakoming van de overeenkomst‘, dat voor de consument-abonnee is teloorgegaan. En dat door een lakse, misschien zelfs enigszins naïeve, opstelling van de politiek.
Destijds is door de Minister van Economische Zaken het spreekwoordelijke kind met het badwater weggegooid, wat schreeuwt om reparatie. Maar iedere aktie blijft (althans vanuit die hoek) uit.
Rechtshulp-Eindhoven heeft in het verleden aan Telecomsector, ACM en politiek hiervoor een oplossing aangereikt.
de oplossing:
“bij toewijzing van lijnverbindingen (+telefoonnrs.) aan personen, voortaan niet alleen kijken naar de combinatie van postcode+huisnummer, maar naar de volledige NAW-gegevens“
Als alle gegevens van de abonnee worden vergeleken met die van een mutatievrager, komt een poging tot lijnkaping al gauw aan het licht. En is die dus vroegtijdig te verijdelen. (Kan zelfs de politie in dat geval ook meer uitrichten o.g.v. identiteitsfraude.) Dan zal het fenomeen lijnkaping voorzienbaar al snel tot het verleden behoren.
Maar om vooralsnog onbekende redenen, zijn geen van allen bereid gebleken om écht iets aan dit probleem te doen.
Naar het zich laat aanzien verkeren zij allen nog in een soort van ‘ontkennende fase’. Al is er bij ACM wel een begin van een kentering te bespeuren.